نگاهی به زندگی مهدی نایبی، بنیان‌گذار اپلیکیشن الوپیک

موفقیت همین‌جاست

کد: 13980217393910005

در دسترس نیست

، تهران ، (کارخانه‌آنلاین): ایده نام‌گذاری سیستم حمل و نقل آنلاین به عنوان الوپیک چگونه به ذهن مهدی نایبی رسید. «شریکم یک مشتری داشت که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواست سایت سفارش یخ راه بیندازد به اسم الویخ. همان‌جا به اسم الوپیک رسیدم.»

موفقیت همین‌جاست
مهدی نایینی کار در انگلستان را رها کرد و برای ایجاد یک استارت آپ به ایران آمد

نایبی معتقد است اگر کسی بخواهد یک شرکت را به جایی برساند که موفق باشد باید صد درصد ذهن و زمان خود را برای آن کار ‏بگذارد. یعنی چه ‏خود او، چه کارمندهایش باید با عشق و علاقه و تمام توان پای کار باشند تا موفقیت ممکن شود.

نویسنده:ولی خلیلی

‏«بیزینس را جنگ بدون گلوله می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دانم.» این گفته جوانی است که عمر ورودش به بازار کسب و کار ایران هنوز به سه ‏سال کامل نرسیده است ولی برای حدود 100 هزار موتورسوار در شهر به صورتی تمام‌وقت و پاره‌وقت کار و مشتری پیدا کرده ‏است. مهدی نایبی ‏مدیرعامل و بنیان‌گذار الوپیک معتقد است در هر کسب و کار اینترنتی مهم اولین بودن نیست، بلکه مهم ‏فردی است که به مارکت لیدر (رهبر کسب و کار) شدن برسد و چنین کسب و کاری موفق است. ‏مهدی نایبی ‏مدیرعامل الوپیک دوران کودکی‌اش را در پاریس گذرانده است. او از سه‌سالگی به همراه خانواده به پاریس مهاجرت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و تا 21 سالگی در فرانسه درس می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواند و دانشگاه می‌رود ولی در نهایت علاقه‌اش به اقتصاد و بورس او را به لندن قلب مالی اروپا می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کشاند. نایبی در جزیره ادامه تحصیل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد و فوق لیسانس اقتصاد می‌گیرد و در نهایت جذب بورس و بازارهای مالی و بانک می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.

خود او در مصاحبه‌ای که روی سایت خبری الوپیک منتشر شده گفته است: «‏پول در سیستم اقتصاد دنیا خیلی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چرخد و دردسر اصلی آدم‌های ثروتمند این است که چطور ‏این پول را استفاده کنند. در ده ‏سالی که در بانک بودم با سرمایه‌گذاران بسیاری آشنا شدم و خیلی از این افراد که ‏امروزه سرمایه‌گذاران الوپیک هستند از این ‏آدم‌ها و حاصل این آشنایی‌ها بودند. کم‌کم در سال 2009 شاهد ضربات ‏جدی به حوزه بانک بودیم و آن رشد صعودی دیگر ‏وجود نداشت. آن موقع من مسئولیتم در بازار خاورمیانه بود، ‏یعنی پشت میز نشین نبودم. من هشت سال بین لندن و خاورمیانه ‏رفت و آمد داشتم. در این هشت سال حتی حق صحبت ‏تلفنی با ایران را نداشتیم، از بس تحریم‌ها زیاد بود‎ ولی سال 2015 ده روزی به تهران آمدم. آن موقع زمانی بود که شرکت‌هایی مثل دیجی کالا و برخی اپ‌های حمل و ‏نقلی تازه ‏داشتند شروع به فعالیت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کردند. در خانواده‌ام همه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دانستند من یک روز به ایران برمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گردم و کسب و کاری ‏راه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اندازم اما زمانش و نوع آن مشخص نبود‎ تا اینکه با مشکلاتی که در بازارهای مالی و بانکی دنیا پیش آمد برای مدتی و با فکر اجرای ایده‌ای در حوزه موزه‌ها و گردشگری به آمریکا رفتم ولی تلاشم به نتیجه نرسید و بعد به این فکر کردم که باید به ایران بروم.»‎

مهدی نایبی با روی کار آمدن دولت حسن روحانی و توافق هسته‌ای تصمیم گرفت به ایران بیاید و کسب و کاری را در سرزمین مادری‌اش اجرا کند، جایی که البته هیچ شناختی از آن نداشت. خود او ‏در این‌باره گفته است: «یک نکته طلایی وجود دارد که شما نباید عاشق ایده‌تان باشید. من در چند ماه ابتدایی حضور در ایران با حدود 400 نفر از کارآفرینان و ‏استارت‌آپ‌ها ‏برای شناخت جامعه و شرایط بازار جلسه گذاشتم. فقط اطلاعات جمع می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کردم. اما به هر حال فهمیدیم ‏درحوزه حمل و نقلی ‏می‌‌شود ورود کرد. با شریکم (مهرشاد پزشک) هم به صورت اتفاقی آشنا شدم‎.‎‏ به خاطر اینکه من خیلی در حوزه بازار و شناخت سرمایه‌‏گذاران تجربه داشتم، روابط خوبی با سرمایه‌گذاران ‏خارجی داشتم و در نهایت شریک خوب و برنامه‌نویس هم پیدا کردم که تیم 20 نفره‌ای ‏داشت که همه‌شان نیروهای خوب و ‏امتحان‌شده‌ای بودند. ما یک ارتش آماده و مجهز داشتیم و دنبال یک سرمایه بودیم ‏فقط. استارت‌آپ‌های‎ ‎اولیه ‏مشکلشان این است که تیم اولیه را ندارند. ما این را داشتیم. همه موضوعات سه‌ماهه حل شد. ‏با حجم و دانش بسیار ‏پیشرفته شروع کردیم. سرمایه هم که داشتیم و تامین کردیم و رسیدیم به اینکه در کدام کانسپت کار ‏کنیم. به حمل و نقل ‏رسیدیم. نکته جالب این بود که من هرکجا می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رفتم واژه پیک به گوشم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خورد. همه‌جا مردم پیک می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‏گرفتند. حتی در ‏سفری که به لندن رفتم و با یک سرمایه‌گذار بزرگ قرار داشتم، چند اسلاید درباره ‏یک ‏شرکت در برزیل به من نشان داد. عددها فوق‌العاده بود. سیستمی شبیه الوپیک در برزیل بود که با دو سال کار به دوازده‌هزار درخواست روزانه رسیده بود. من در آن دوره هم‌زمان روی ایده‌های مختلفی کار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کردم تا اینکه بعد از دو ماه کار روی یک طرح ‏آن را کنار گذاشتم ‏و الوپیک را شروع کردیم.»

آرامش و تمرکز برای کار، از بازی چوگان تا خواندن کتاب مهدی نایبی بنیان‌گذار اپلیکیشن الوپیک برای تمرکز روی کار و کسب آرامش در زمان‌های استراحت ورزش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و البته ورزش مورد علاقه او کمی عجیب است. او در مصاحبه‌ای که با سایت الوپیک انجام داده، گفته عاشق چوگان‎ ‎است؛ ورزش ایرانی که در یونسکو ثبت شده است. «چوگان از ورزش‌هایی است که ‏به من ‏آرامش ذهنی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد و تمام وقت خالی‌ام را روی آن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذارم. این ورزش پر از کشمکش است. هم رابطه با ‏اسب است، ‏هم با هم‌تیمی‌ها و تیم مقابل، هم تنیس است، هم شطرنج است و... من از چوگان لذت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برم و مبارزه ‏می‌کنم و در این ‏میان ذهنم بازتر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود‎.‎» او همچنین به جز ورزش چوگان در وقت‌های استراحت کتاب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواند. «یکی از کارهای اصلی من غیر از چوگان، کتاب‌خوانی است. عمدتا هم سه نوع کتاب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خوانم؛ یا بیوگرافی آدم‌های ‏موفق که ‏نشان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد برخی چقدر سخت جنگیدند تا به موفقیت برسند. دوم کتاب‌های تاریخی که زیاد می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خوانم. ‏اشتباه شخص از ‏کم بودن تجربه نیست بلکه از نخواندن تاریخ است و این اصل مهمی است که مرا به خواندن تاریخ ‏سوق داده است، و سوم ‏درباره استارت‌آپ و بیزینس زیاد کتاب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خوانم. من هفته‌ای چند کتاب در شرکت معرفی ‏می‌کنم. پیشرفت ما تا ده سال دیگر ‏شاید به اندازه 100 سال باشد. یعنی سرعت خیلی بالاست. حالا من چه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‏خواهم؟ حداقل اینکه شرکت را به جایی ‏برسانم که الگویی نه برای ایرانی‌ها که برای خیلی از خارجی‌ها بشود. ‏دیگر اینکه از تجربه‌ام استفاده کنم و آن را به دیگران ‏هم انتقال دهم‎.‎»

مهدی نایبی برای راه‌اندازی و سر و شکل دادن به الوپیک تاکنون در چهار مرحله اقدام به جذب سرمایه‌گذار کرده است که بخش مهمی از آن‌ها خارجی هستند و این مهم تنها به دلیل شناخت قبلی او از بازارهای مالی اروپا و همکاری با شرکت‌های خارجی حاصل شده است. او معتقد است در یک رقابت واقعی آن چیزی که حرف اصلی را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زند و در نهایت باعث جذب مشتری می‌شود ارائه سرویس بهتر با کیفیت بالاتر و قیمت پایین‌تر است نه ایجاد رقابت منفی و انحصار؛ سه اصلی که دلیل انتخاب اپلیکیشن و خدمات شما در مقابل رقبای دیگر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود، کاری که بسیاری از شرکت‌های بزرگ جهان همچون گوگل انجام می‌دهند.

‎ طبق آمارهایی که خود مدیران الوپیک ارائه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهند، این سیستم حمل و نقل آنلاین هم‌اکنون 230 نفر کارمند ثابت دارد و با حدود 100 هزار نفر پیک‌موتوری و خودرو حمل بار (وانت و...) همکاری می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و در اصل بزرگ‌ترین شبکه جابه‌جایی بار (به خصوص بار سبک و بسته) را در اختیار دارد. در اطلاعاتی که در سایت الوپیک و به نقل از مهدی نایبی منتشر شده، این شرکت هم‌اکنون در حوزه جابه‌جایی بار از طریق موتور به صورت آنلاین، حدود ۷۵ درصد از سهم بازار را در دست دارد و ۲۵ درصد مابقی سهم ‏اسنپ پیک است‎.‎‏ البته این آمار بدون در نظر گرفتن جابه‌جایی غذا به صورت سفارش آنلاین است که در آن صورت سهم الوپیک از بازار در حدود ۶۰ درصد و ۴۰ درصد برای اسنپ ‏باکس است. همچنین طبق آمارهای ارائه‌شده از سوی مدیران الوپیک به صورت میانگین روزانه 40 درصد پیک‌های عضو این شبکه فعال هستند و در روز ‏حدود 10 ‏درخواست انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهند‎.‎

یک نکته طلایی وجود دارد که شما نباید عاشق ایده‌تان باشید. من در چند ماه ابتدایی حضور در ایران با حدود 400 نفر از کارآفرینان و ‏استارت‌آپ‌ها ‏برای شناخت جامعه و شرایط بازار جلسه گذاشتم.

اما ایده نام‌گذاری سیستم حمل و نقل آنلاین به عنوان الوپیک چگونه به ذهن مهدی نایبی رسید. «شریکم یک مشتری داشت که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواست سایت سفارش یخ راه بیندازد. به اسم الویخ. همان‌جا به اسم الوپیک رسیدم. ‏من ‏سایت و اینستاگرامش را سریع گرفتم. بچه‌ها در عرض سه ماه کارها را پیش بردند. نکته جالب اینجاست که من ‏سه سال پیش ‏اصلا نمی‌دانستم پیک چیست و اسم پیک هم به گوشم نخورده بود و حالا صاحب این کسب و کار هستم‎.‎» او معتقد است اگر کسی بخواهد یک شرکت را به جایی برساند که موفق باشد باید صد درصد ذهن و زمان خود را برای آن کار ‏بگذارد. یعنی چه ‏خود او، چه کارمندهایش باید با عشق و علاقه و تمام توان پای کار باشند تا موفقیت ممکن شود.

او در یکی از برنامه‌های انگیزشی استارت‌آپ ویکند در این‌باره گفت: «این‌‏طور نیست که زمان مشخص ‏برای حضور و رفتن داشته باشیم؛ من تمام وقتم را برای شرکت گذاشته‌ام. اما نکته مهم ‏در کنار این موضوع این است که ذهن ‏شما هم باید آزاد باشد. خیلی‌ها که دوست دارند استارت‌آپی راه بیندازند نمی‌‏توانند چون مشکلات زندگی مانع آن‌ها می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‏شود. این را نمی‌گویم که انگیزه افراد شاغل یا زن و بچه‌دار و... گرفته ‏شود، ولی واقعا استارت‌آپ داشتن و راه انداختن یک ‏سرمایه‌گذاری، تمام وقت و ذهن طرف را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد. همیشه ‏رقابت هست و همه دنبال از بین بردن لیدر هستند. لذا فقط ذهن ‏باید باز باشد. برای رسیدن به این موضوع راهکارهای ‏مختلفی وجود دارد که عمدتا شخصی است. ما در الوپیک از ورزش ‏استفاده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنیم. ورزش آن آرامش و زمان کافی ‏را برای باز ماندن و فِرِش شدن روحیه و ذهن به ما می‌دهد. کار ما یک لحظه ‏هم نمی‌ایستد. حتی خانه هم که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌روم ‏به شدت مشغولم، پس باید همیشه آماده باشم. کار تکنیک و روند دارد و مهم‌تر از همه ‏اینکه باید به تیمتان اعتماد داشته ‏باشید. من به تیمم صد درصد اعتماد می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهم، می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گویم هرجور که دلت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهد به این ‏نتیجه برس. روند کاری ما ‏از یک نظر پر از فشار و استرس است و همیشه هم کار هست. باید دیدِ همه ما پیشرفت باشد‎.‎» او می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید موفقیت برایش دیدن خوشحالی افرادی است که با او در شرکت یک تیم را تشکیل داده‌اند. «بچه‌های تیم برای هدفی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آیند و می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جنگند و شاد ‏هم ‏هستند و این یعنی کار هم به خوبی پیش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رود. نسل ایران جوان است و جوان‌ها نیاز ‏به فرصت دارند. نیاز نیست حتما به لندن ‏و پاریس و امریکا رفت. موفقیت همین‌جاست‎.‎»

موفقیت همین‌جاست
مهدی نایبی خواندن یک کتاب را به کسانی که می خواند وارد دنیای کسب و کار شوند،پیشنهاد می کند

برای مشاهده این تصویر در سایز اصلی اینجا را کلیک کنید.

موفقیت همین‌جاست

منتشر شده در سرویس:

کارخانه دار