قصه محمدرضا رستمی، کارآفرینی که از کارگاهی کوچک شروع کرد

از آهنگری تا کارخانه‌داری

کد: 13980214393780005

در دسترس نیست

، تهران ، (کارخانه‌آنلاین): هیچ سرمایه‌ای نداشتم. پدرم وانت داشت و با وانت کار می‌‌‌‌کرد. مادرم را بردم شهر النگوهایش را فروخت و 50 هزار تومان داد با آن یک سنگ خریدم با یک سندان و یک موتورجوش شد 53 هزار تومان. یک مغازه هم اجاره کردم در جاده سلماس، فلکه فرودگاه و کار را شروع کردم

از آهنگری تا کارخانه‌داری
از آهنگری تا کارخانه‌داری

رستمی درکنار اهمیت دادن به تلاش و توسعه به بهره گرفتن از دانش فنی روز نیز در واحد صنعتی خود توجه ویژه دارد

داستان تبدیل شدن محمدرضا‌‌‌‌‌‌‌ رستمی به یکی از کارآفرینان و تولیدکنندگان بزرگ کشور بیشتر شبیه یک قصه قشنگ است که شکل واقعیت به خود گرفته. اگر در یکی از مسابقات «این داستان واقعی است یا غیرواقعی؟» ماجرا را برای شما تعریف می‌کردند، شما حتما آن را غیرواقعی می‌دانستید ولی رستمی در زندگی‌اش نشان داده است که با پشتکار حتی غیرواقعی‌ها هم امکان واقعی شدن دارند. هرچند احتمالشان خیلی‌خیلی کم باشد. کسی که از هیچ شروع کرد و شاگرد یک آهنگری بود ولی حالا به یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان انواع تریلر و قطعات آن در کشور تبدیل شده است، کسی که کارگاه کوچکش را حالا به یک کارخانه بزرگ با بیش از 700 کارگر تبدیل کرده است.

در فیلمی که از او در شبکه استانی آذربایجان غربی (شبکه ارومیه) پخش شده است، به همراه مجری تلویزیون به یکی از مناطق اطراف شهر می‌‌‌‌رود و کارگاه کوچکی با درهای زردرنگ را نشان می‌‌‌‌دهد و می‌‌‌‌گوید: «من از اینجا شروع کردم، کارگاه اولیه من اینجا بود و از همین‌جا بود که به امید خدا رشد کردم.» بعد از این رستمی با چند نفر از همسایگان کارگاه کوچک آهنگری‌اش صحبت و حال و احوال می‌‌‌‌کند و به همراه مجری برنامه راهی کارخانه بزرگ مارال صنعت می‌‌‌‌شود، واحدی تولیدی با بیش از 100 هزار مترمربع وسعت که انتهای سوله‌هایش به سختی از ورودی دیده می‌‌‌‌شود، سوله‌هایی پر از دستگاه‌های به‌روز و کارگرانی که حتی در این روزهای رکود حسابی مشغول کارند.

شرکت تولیدی و صنعتی "مارال صنعت جاوید" در سال 1369 طی پروانه بهره‌برداری به شماره 1745 از سازمان صنایع و معادن استان آذربایجان غربی در زمینی به مساحت 6000 متر مربع و با 20 نفر، با نام "مارال تریلر" و با هدف تولید انواع تریلر کفی و چادری فعالیت خود را شروع کرد.

محمدرضا‌‌‌‌‌‌‌ رستمی در تعدادی از برنامه‌های عمومی خود داستان موفقیتش را این‌گونه تعریف کرده است: «از 13 سالگی با شاگرد آهنگری کارم را شروع کردم. تا دوم راهنمایی بیشتر درس نخواندم. همان سال رفوزه شدم و درس و مشق را رها کردم. در سال 65 راهی سربازی شدم. سال 67 که برگشتم رفتم مغازه‌ای اجاره کردم. آن موقع پول نداشتم، هیچ سرمایه‌ای نداشتم. پدرم وانت داشت و با وانت کار می‌‌‌‌کرد. مادرم را بردم شهر النگوهایش را فروخت و 50 هزار تومان داد با آن یک سنگ خریدم با یک سندان و یک موتورجوش. شد 53 هزار تومان. یک مغازه هم اجاره کردم در جاده سلماس، فلکه فرودگاه. یک سال آنجا کار کردم بعد به دروازه مهاباد آمدم در یک گاراژ کارم را ادامه دادم. بعدها که کارمان گرفت همان مغازه را رهن کردم.» او که حالا در دهه پنجم زندگی است، می‌‌‌‌گوید: «اولش دو نفر بودیم، یک‌دفعه دیدیم شده‌ایم 30، 40 نفر، تو همان مغازه بودیم که یک روز صاحب مغازه همسایه‌مان یک نفری را نشانم داد و گفت می‌‌‌‌دانی ایشان کی هستند؟ گفتم نه. گفت ایشان آقای عرب‌باغی است، مدیرکل صنایع و معادن (استان آذربایجان غربی در آن زمان). خیلی زود رفتم و او را تعارف کردم تا به کارگاه ما بیاید. آقای عرب‌باغی کار مرا دید و ازم پرسید این قطعات را شما خودت تولید می‌‌‌‌کنی؟ گفتم بله. گفت بیایید من به شما پروانه بدهم و کار را گسترش بدهید. همان هم شد و ما آمدیم سه‌راهی امامزاده 6 هزار متر باغ بود، خریداری کردیم برای کار. یادم هست یک وانت پیکان داشتم که فروختمش به یک میلیون و 600 هزار تومان و آن باغ را خریدم یک میلیون و 650 هزار تومان.»

البته برای راه‌اندازی‌‌‌‌ واحد تولیدی در این باغ همه‌چیز ساده پیش نرفت: «سال 72 بود. توان ساخت سالن نداشتیم. بتون را همین‌جوری ریختیم روی زمین و صاف کردیم و روی آن شروع کردیم به کار کردن. بعد کم‌کم خودمان یک سالنی ساختیم و کار را توسعه دادیم. آن زمان روزی یک دستگاه تولید داشتیم و تا سال 83 در همان زمین کار کردیم تا اینکه کارخانه فعلی را راه‌اندازی‌‌‌‌ کردیم که قبلا با 15 هزار متر کار را شروع کردیم و الان حدود 110 هزار متر وسعت آن است.»

رستمی در این سال‌ها همیشه به توسعه کار اهمیت زیادی داده است و هرچه سرمایه اندوخته در تولید و راه‌اندازی‌‌‌‌ واحدهای جدید سرمایه‌گذاری کرده است: «کاری را که با دو نفر شروع کرده بودیم الان در چهارتا کارخانه در اورمیه و یک کارخانه در تهران با حدود 700 نفر به امید خدا ادامه می‌‌‌‌دهیم. یک کارخانه داریم که قطعه برای کارخانه ماموت می‌‌‌‌سازد و ایران‌کاوه (سایپادیزل)، کارش تولید جعبه‌های بغل تریلرهاست که در کل ایران هم فروش دارد. یک واحد دیگر در جاده سلماس داریم و یک کارخانه هم در شهرک صنعتی فاز2 ارومیه هست. یک واحد هم هست که الان 100 نفر در آن مشغول‌اند و ان‌شاء‌الله به 300 نفر خواهیم رساند. الان در یک سالنش محورهای تریلر را تولید می‌‌‌‌کنیم. جزو قطعاتی است که قبلا از ترکیه می‌‌‌‌آمد، الان داریم صادرشان می‌‌‌‌کنیم به آلمان. به ما گفته‌اند هرچقدر تولید می‌‌‌‌کنید ما می‌‌‌‌خریم. یک سالن دیگر هم که الان داریم می‌‌‌‌سازیم، اگر تمام شود در هر شیفتش 500، 600 نفر به جمع کارگران ما اضافه می‌‌‌‌شوند.»

مارال صنعت چه محصولاتی تولید می‌‌‌‌کند؟

براساس نوشته‌های سایت شرکت مارال صنعت جاوید این شرکت انواع تریلر کفی، تریلر چادری، تریلر جامبو، تریلر کمپرسی ، تریلر کمرشکن، تریلر تانکر، تریلر بونکر، تریلر کانتینربر، تریلر رول‌بر، تریلر یخچال‌دار و انواع اتاق بار کامیون تولید می‌‌‌‌کند و در ساخت کلیه محصولات این شرکت از قطعات معتبرترین شرکت‌های اروپایی همچونBridgestone ، Daimler، Wabco، AspockJost ، BPW و SAF استفاده می‌شود و مشتریان شرکت به سهولت می‌‌‌‌توانند در کشورهای مختلف از جمله کشورهای اروپایی به قطعات و لوازم یدکی مورد نیازشان دسترسی پیدا کنند. در حال حاضر بخش مهمی از محصولات این شرکت به کشورهای آسیای میانه، ترکیه، آلمان و... صادر می‌‌‌‌شود. یکی از آخرین واحدهایی که محمدرضا‌‌‌‌‌‌‌ رستمی راه‌اندازی‌‌‌‌ کرده شرکت «شرکت محورسازان چی‌چست» است که محورهای تریلی تولید می‌‌‌‌کند؛ در جریان افتتاح این واحد، رستمی گفت: «پیش از این محورهای مورد مصرف برای تولیدات کارخانه‌های تریلی در کشور از جای دیگر تأمین می‌‌‌‌شد اما به واسطه راه‌اندازی‌‌‌‌ شرکت محورسازان چی‌چست و جذب حدود 200 نفر نیروی کار، تأمین انواع محورهای تریلی نیز در این شرکت و کشورمان به انجام رسیده است.»

محمدرضا‌‌‌‌‌‌‌ رستمی که با وجود گذشت چند دهه از شاگردی آهنگری و تبدیل شدن به یک تولیدکننده بزرگ کشور (بزرگ‌ترین واحد تولیدی استان آذربایجان غربی) همچنان به‌خوبی روزهای کودکی را به یاد دارد، معتقد است که پشتکار و نترسیدن از کارهای بزرگ، مهم‌ترین نقش را در پیشرفت زندگی او داشته‌اند، کسی که تازه وارد دهه ششم زندگی‌اش شده و برای تولید صنعتی در کشور آرزوهای بزرگی در سر دارد.

در سایت این شرکت درباره تاریخچه راه‌اندازی‌‌‌‌ آن نوشته شده: «شرکت تولیدی و صنعتی "مارال صنعت جاوید" در سال 1369 طی پروانه بهره‌برداری به شماره 1745 از سازمان صنایع و معادن استان آذربایجان غربی در زمینی به مساحت 6000 متر مربع و با 20 نفر، با نام "مارال تریلر" و با هدف تولید انواع تریلر کفی و چادری فعالیت خود را شروع کرد. در سال 1380 جهت اجرای عملیات طرح رشد و توسعه در زمینی جدید به مساحت 45 هزار متر مربع شامل 15 هزار مترمربع ساختمان‌های خطوط تولید و قطعه‌سازی، 3 هزار مترمربع ساختمان و فضای انبار و 2 هزار متر مربع ساختمان اداری و فنی و مهندسی فعالیت خود را توسعه و گسترش داد و در سال 1383 هم‌زمان با سفر ریاست محترم جمهوری به دست وزیر صنعت، معدن و تجارت افتتاح شد و مورد بهره‌برداری قرار گرفت. این شرکت درحال حاضر در زمینی به مساحت 100 هزار متر مربع و زیربنایی در حدود 30 هزار مترمربع فعالیت می‌‌‌‌کند.»

محمدرضا‌‌‌‌‌‌‌ رستمی به دلیل چندین سال تلاش و کارآفرینی و راه‌اندازی‌‌‌‌ کارخانه‌هایی نمونه در کشور تاکنون تندیس‌ها و نشان‌های مختلفی دریافت کرده است که از آن جمله می‌‌‌‌توان به انتخابش در چندین سال به عنوان کارآفرین برتر ملی و استانی، مدیر منتخب نمونه، صادرکننده نمونه شهرک‌های صنعتی، واحد نمونه کشوری و صنعتگر نمونه کشور اشاره کرد؛ حتی بسیاری از صنعتگران و تولیدکنندگان آذربایجان غربی به او لقب «رستم صنعت آذربایجان» داده‌اند.

رستمی در کنار اهمیت دادن به تلاش و توسعه به بهره گرفتن از دانش فنی روز نیز در واحد صنعتی خود توجه ویژه دارد و یکی از ویژگی‌های کارخانه‌های او بهره گرفتن از آخرین سیستم‌ها و تکنولوژی‌ها در تولید قطعات است تا جایی که ماشین‌آلات و تجهیزات مورد استفاده در شرکت مارال از قبیل دستگاه‌های برش پلاسما، گیوتین خم و دستگاه تست محور همگی از نوعCNC است و سالن رنگ شرکت نیز مجهز به سیستم شات بلاست است و نقاشی محصولات با استفاده از روش الکترواستاتیک انجام می‌‌‌‌شود؛ اتفاقی که باعث شده امروز در تمام جاده‌های کشور و حتی بسیاری از کشورها از جمله کشورهای همسایه چرخ محصولات کارخانه او بچرخد و انواع بارها و... را بین شهرها و کشورها حمل ‌‌‌‌کند.

شباهت رستمی با یک کارآفرین بزرگ

یکی از واحدهایی که در حال حاضر کارخانه مارال صنعت جاوید به آن قطعه می‌‌‌‌دهد، شرکت ایران‌کاوه (که به سایپادیزل تغییر نام داد) است. کارخانه تولید کامیون که موسس آن یکی از کارآفرینان بزرگ کشورمان، اصغر قندچی است. کسی که در کودکی از آهنگری شروع کرد (در سال‌های 1315 تا 1320) و بعد وارد کار مکانیکی انواع کامیون شد و سال‌ها با توجه به شرایط کشور با استفاده از نبوغ خود قطعات ویژه برای کامیون‌ها به خصوص کامیون‌های ماک ساخت و در نهایت هم در دهه 1340 با کمک رضا نیازمند، معاون وقت صنعت و معدن وزیر اقتصاد توانست کارخانه کامیون‌سازی ایران‌کاوه را راه‌اندازی‌‌‌‌ کند. کارخانه‌ای که تا پیش از مصادره شدن در دهه 1360 بیش از 40 هزار کامیون در آن ساخته شده بود و حدود هزار نفر در آن مشغول کار بودند. زندگی محمدرضا‌‌‌‌‌‌‌ رستمی و داستان راه‌اندازی‌‌‌‌ کارخانه مارال صنعت از سوی او شباهت بسیاری به زندگی اصغر قندچی و راه‌اندازی‌‌‌‌ کارخانه ایران‌کاوه دارد. کارآفرینانی که هردو از آهنگری در کودکی شروع کردند و بعد از گذشت چند دهه کار و تلاش به تولیدکنندگان ماشین سنگین تبدیل شدند.

 

منتشر شده در سرویس:

کارخانه دار