با کارخانه آنلاین وارد کارخانه عطر بیک شوید؛ کارخانه ای با بوی اسرارآمیز

کارآفرینی با رایحه زندگی

کد: 13980210393700005

در دسترس نیست

، تهران ، (کارخانه‌آنلاین): علی اکبر رفوگران حالا در 89 سالگی ریاست هیات مدیره مجموعه صنعتی بیک را برعهده دارد و به گفته خودش معمولا هفته ای دو روز به کارخانه سر می زند. اوهر روز یک ساعت ورزش می کند، نکته ای که به خوبی در سلامت جسم و روحیه اش مشهود است.

کارآفرینی با رایحه زندگی
کارآفرینی با رایحه زندگی
کارآفرینی با رایحه زندگی
کارآفرینی با رایحه زندگی
کارآفرینی با رایحه زندگی

علی اکبر رفوگران کارخانه عطر بیک را سال 1376 و با همراهی خواهرزاده اش مهندس کاتوزیان که مدیرعامل کارخانه است راه اندازی کرد و حالا با گذشت دو دهه از شروع کار آن ها سالانه 6 میلیون عدد عطر بیک تولید می کنند و به گفته مهندس کاتوزیان 30 درصد سهم بازار تولید عطرهای همراه ( جیبی) را در اختیار دارند.

« بوی باغ گل» اولین چیزی است که با کنار زدن در ورودی و پیش از اینکه هر چیزی را ببینید تمام ذهنتان را پر و تا انتهای مغزتان نفوذ می کند؛ اگر چشمتان را ببندند و چیزی نبینید با وارد شدن به سالن تصور می کنید به یک انبار گل وارد شده اید؛ انباری که با برداشتن چشم بندتان می توانید در جای، جای آن انواع شاخه گل های روی هم چیده شده را در رنگ های گوناگون ببینید؛ ولی اشتباه نکنید اینجا نه خبر از باغ گل است و نه شاخه گل های روی هم چیده شده، اینجا کارخانه تولید عطر بیک است؛ واحد تولیدی ای که کمی آن سوتر از تهران در شهر صنعتی خرم دشت پردیس جای گرفته و بوی خوشش عطرش همه فضای کارخانه و اطرافش را پر کرده و می تواند شما را مدهوش کند.

در این کارخانه همه چیز برخلاف تصورتان از یک واحد صنعتی اتفاق می افتد؛ نه خبری از کثیفی هست، نه کار خشن و زمخت و نه دستگاه های بزرگ با کارگرانی که پشت آن ها از فشار کار خم شده و دستانشان پینه بسته باشد؛ بیشتر کارگران اینجا را زنانی تشکیل می دهند که با ظرافت و دقت بالا مشغول به کاراند و اصولا لبخند را روی لبانشان می توان دید. خنده ای که البته غلیظ ترین آن روی صورت و چهره علی اکبر رفوگران بنیانگذار و رئیس هیات مدیره این کارخانه نقش بسته است زمانی که در کارخانه قدم می زند، به کارکردن کارگران نگاه می کند و شیشه های عطری را می بیند که با سرعت بسیار پر می شوند و در جعبه جا خوش می کنند. « هیچ لذتی برای من با 86 سال سن بزرگتر از این نیست که در کارخانه قدم بزنم و کار کردن 200 تا 300 نفر کارگر زن و مرد را ببینم، این کار همیشه لبخند را روی لب هایم می آورد و انعکاس شادی آن را در قلبم احساس می کنم، من با کارخانه زنده هستم، در این سن نه دبنال کسب درآمد بیشترم و نه پول می خواهم هرکاری در زندگی دوست داشته ام انجام داده ام؛ الان چرخیدن چرخ کارخانه، پیچیدن بوی عطر در فضا و چهره خوشحال کارگرها من را شاد می کند. کار کردن بزرگترین عشق زندگی ام، هست.»

علی اکبر رفوگران کارخانه عطر بیک را سال 1376 و با همراهی خواهرزاده اش مهندس کاتوزیان که مدیرعامل کارخانه است راه اندازی کرد و حالا با گذشت دو دهه از شروع کار آن ها سالانه 6 میلیون عدد عطر بیک تولید می کنند و به گفته مهندس کاتوزیان 30 درصد سهم بازار تولید عطرهای همراه ( جیبی) را در اختیار دارند.

آن سالی که اولین کارخانه را راه اندازی کردم در دهه 40، صنعت در ایران طفل کوچکی بود و به شکل امروزی کارخانه های چندانی نداشتیم  آن زمان ما با مدیریت های سنتی کارخانه ها را اداره می کردیم و باید خودمان از هر چیزی سر رشته می داشتیم، نه کلاس مدیریت صنعتی بود نه انواع دیگر مدیریت بنابراین اگر کسی کارخانه ای راه می انداخت همه کارها را باید خودش مدیریت می کرد  ولی خب الان جوان های تحصیل کرده بسیاری وارد کارخانه ها و تولید می شوند، افرادی به روز که با تحصیلات عالیه مدیریت و... وارد کارخانه می شوند و با استفاده از آن ها می توانید کیفیت تولید و بهره وری را بالا ببرید، در این دوره من به مدیریت نوین و استفاده از جوانان اعتقاد و اعتماد دارم

داستان بیک و کارخانه عطرسازی

نام بیک برای بسیاری در ایران با خودکارهای شیشه ای چند ضلعی و در پوش های نوک تیزش گره خورده است، نوشت افزاری که این روزها در رقابت سخت بازار با تولیدات دیگر کارخانه ها به خصوص خودکارهای چینی قرار گرفته است ولی برای سال های بسیاری حرف اول را در بازار می زد و دانش آموزان و دانشجویان بسیاری بودند که با آن ها به قول معروف « سواد دار» شدند. خودکارهایی که علی اکبر رفوگران برای نخستین بار پیش از انقلاب وارد ایران کرد و بعدها کارخانه تولید آن را نیز در ایران راه اندازی و برای سال ها اداره کرد تا اینکه دست روزگار شرایط را به گونه ای رقم زد که تولید خودکار متوقف شد و برای باردیگر واردات جای تولید را گرفت؛ ولی این وسط علی اکبر رفوگران که مرد تولید بود به فکر راه اندازی کارخانه جدیدی افتاد و عطر بیک آن کارخانه بود؛ او که سال ها با کارخانه بیک و صاحب آن « بارون بیک» کار کرده بود و نمایندگی محصولاتش را در ایران داشت به این فکر افتاد که خط تولید کارخانه عطرسازی را خریداری کند و تولید عطر را در ایران کلید بزند؛ اتفاقی که خود آن را این گونه تعریف می کند:« حدود 20 سال پیش خودکارسازی به دلایل مشکلاتی فعالیتش متوقف شد و کارخانه از دست ما خارج شد و تنها نمایندگی برایم باقی ماند؛ به این فکر افتادم که کاری را دوباره شروع کنم؛ همه زندگی من کار هست و با تولید زنده هستم؛ همزمان با این اتفاقات که استرس های بسیاری هم به من داد، شنیدم که رئیس کارخانه بیک فرانسه، مرحوم بارون بیک که سال ها بود او را می شناختم قصد دارد تا واحد تولید عطرش را به یک شرکت خاور دوری که فکر کنم مالزیایی بود، بفروشد، تصمیم گرفتم تا معامله انجام نشده به فرانسه بروم و من کارخانه را بخرم، سریع بلیطی خریدم و رفتم پاریس و با او قرار ملاقاتی گذاشتم و پیشنهاد خرید خط تولید عطرسازی بیک را دادم که اتفاقا کارخانه چندان موفقی هم نبود؛ خوب یادم هست که اول آقای بیک مخالفت کرد و گفت وقتی من بارون بیک نتوانسته ام این کار را پیش ببرم تو چطور می توانی؟ ( با خنده) به بارون بیک گفتم تو 30 سال است که از نزدیک من را می شناسی و با توانایی هایم آشنا هستی دوباره به من اعتماد کن و کارخانه را به من بفروش، وقتی دید که در تصمیمم جدی هستم، با وجود اینکه در مذاکره با شرکت دیگری بود، کارخانه را به من فروخت. آن زمان خانه 5 هزار متری در زعفرانیه تهران داشتم که حالا حدود 250 میلیارد تومان قیمت دارد، آن را فروختم و با پولش در کنار خرید یک خانه ی هزار متری در لواسان این کارخانه را راه اندازی کردم و خط تولید را از فرانسه به ایران آوردم.»

در طبقه سوم ساختمان اداری کارخانه عطر بیک و در آخرین نقطه سالنی که میزهای بخش های مختلف اداری مانند حساب داری و... در آن جای گرفته اتاق حدود 10 متری بدون پنجره و هیچ امکانات خاصی قرار دارد که محل کار علی اکبر رفوگران است؛ در بازدید بخش های مختلف کارخانه خودش در این اتاق را باز می کند و می گوید:« این هم دفتر کار من هست، معمولا دفترم را خیلی کوچک می گیرم چون نمی خواهم یک جوری باشم که با دیگران تفاوت داشته باشم، این موضوع خیلی در روحیه افراد تاثیر گذار هست؛ یادم می آید وقتی اولین کارخانه ام را هم راه اندازی کردم، میز کارم را از چهار راه حسن آباد فلزی گرفتم، دوست نداشتم و ندارم که در کارخانه افراد احساس کنند که من غیر خودشان هستم که البته نیستمم، نیستمم.»

علی اکبر رفوگران و شعر

علی اکبر رفوگران از جوانی قریحه شاعری داشت او بسیاری از داستان های عبرت آموز پدرش حاج میرزا علی رفوگران را به صورت مثنوی های 20 تا 70 بیتی به شعر تبدیل کرده است. اشعاری که در آن ها نگاه مذهبی نسبت به مسائل کسب و کار بسیار بارز است. مجموعه اشعار او در سال 1384 در کتابی به عنوان « گپی به بحر» توسط انتشارات رادنگار منتشر شد . او همچنین یک کتاب قصه نیز به نام « خداداد» منتشر کرده است. خداداد شرح روزهای سخت زندگی او به زبانی ساده و روان است. زندگینامه علی اکبر رفورگران هم چند سالی است که به چاپ رسیده است.

این روحیه مدیریتی علی اکبررفوگران باعث شده که فضای ساختمان اداری و کارخانه بیک محیطی گرم و دوستانه باشد و بیشتر کارمندان و کارگران برای او احترامی ویژه قائل باشند، نکته ای که در اولین برخورد آن ها با او و احوال پرسی های گرم همراه با احترام و دیسیپلین کاری دو جانبه ( از سوی او و کارکنان) به خوبی مشخص است؛ بیشتر نیروها که جوان و یا میان سال هستند او را با لبخندی گرم حاج آقا، آقای رفوگران و یا پدرجان صدا می کنند.

« پدرم دفتری در جیبش داشت به نام بیاض که هر روز تمام حساب و کتاب هایش را در آن می نوشت اما حالا برای این کارها سیستم آمده است و همه چیز کامپیوتری شده، آیا با این شرایط امکان این که من از دفتر بیاض همچنان استفاده کنم، وجود دارد؟ آن سالی که اولین کارخانه را راه اندازی کردم در دهه 40، صنعت در ایران طفل کوچکی بود و به شکل امروزی کارخانه های چندانی نداشتیم، چند تا واحد نساجی و پارچه بافی بود، کارخانه روغن نباتی راه افتاده بود و چند کارخانه دیگر ولی خب به شکل امروز صنعت نداشتیم و تازه توسعه صنعتی در دستور کار مسئولان قرار گرفته بود؛ آن زمان ما با مدیریت های سنتی کارخانه ها را اداره می کردیم و باید خودمان از هر چیزی سر رشته می داشتیم، نه کلاس مدیریت صنعتی بود نه انواع دیگر مدیریت بنابراین اگر کسی کارخانه ای راه می انداخت همه کارها را باید خودش مدیریت می کرد و پیش می برد، مثلا من وقتی خواستم کارخانه خودکار یا مداد را بزنم، فراموش نمی کنم که رفتم کارخانه های این شرکت ها در فرانسه و آلمان تا خودم کار را یاد بگیرم تا اگر مشکلی بود بتوانم تا حدودی حل کنم، ولی خب الان جوان های تحصیل کرده بسیاری وارد کارخانه ها و تولید می شوند، افرادی به روز که با تحصیلات عالیه مدیریت و... وارد کارخانه می شوند و تکنولوژی را که با سرعت بسیاری پیش می رود، می شناسند، حالا کارها تفکیک شده است و در هر بخشی متخصص های بسیاری وجود دارند که با استفاده از آن ها می توانید کیفیت تولید و بهره وری را بالا ببرید، در این دوره من به مدیریت نوین و استفاده از جوانان اعتقاد و اعتماد دارم و همیشه می گویم باید از سیستم ها و اصول مدیریت جدید استفاده کرد، دیگر امکان ندارد که من بتوانم با اصول سنتی 70 سال پیش پدرم که در حجره اش را اداره می کرد، کارخانه را مدیریت کنم و تولید کارخانه را پیش ببرم؛ جوان گرایی یکی از شعارهای اصلی ام در کارخانه است البته همیشه در کنار افراد و مدیران جوان از کسانی که با تجربه هستند هم در تولید استفاده می کنیم.»

جوانگرایی که علی اکبر رفوگران در مدیریت کارخانه از آن یاد می کند در تولید هم مورد توجه ویژه او بوده است، تاجایی که مخاطب اصلی محصولات تولیدی اش در کارخانه عطر بیک را از همان ابتدا جوانان انتخاب کرد و برای جذب آن ها این شعار را محصولاتش انتخاب کرد:« عطر بیک، عطر جوانی.»

« کارخانه بیک فرانسه در تولید عطر و جذب مشتری خیلی موفق نبود و من دلیلش را می دانستم چون عطر یک محصول پرستیژی هست یعنی چیزی که افراد می خواهند با آن پز بدهند و بگویند ما فلان عطر را استفاده می کنیم و این در کشوری مثل فرانسه که پایگاه مد است خیلی مهم هست یعنی برای آدم ها اهمیت دارد که از چه مارکی استفاده می کنند ولی خب در مقابل در کشور ما که جوانان تحصیل کرده بسیاری داریم و درک شان بالاست ولی جیب شان خالی است و دنبال بهترین می گردند اما نمی تواند برای عطر خیلی پولی پرداخت کند و یک شیشه عطر چند صد هزار تومانی بخرند، به همین خاطر به فکر راه اندازی کارخانه عطر بیک و تولید عطرهای با کیفیت و جوان پسند با قیمت های پایین افتادم؛ عطری که همه جا هم با خودشان بتوانند حمل کنند و این شکلی بود که خط تولید کارخانه بیک را که عطرهای جیبی تولید می کرد وارد کشور کردم و البته در این سال ها هم موفق بودیم و رشد و توسعه پیدا کردیم.»

کارخانه بیک که در آذر سال 1376 با حدود 15 نفر اولین محصولات خود را تولید کرد حالا حدود 300 نفر کارگر و کارمند دارد و به گفته کاتوزیان مدیرعامل کارخانه 30 درصد از بازار داخلی تولید عطر همراه ( جیبی) را در اختیار دارد و در کنار آن به کشورهای مختلف به خصوص حاشیه خلیج فارس سالانه حدود 200 هزار دلار عطر صادر می کند. کارخانه ای که در کنار عطرهای جیبی بیک عطرهای بزرگ دیگری نیز دارد که با مارک های خودش مثل میلانو تولید و روانه بازار می شوند.

مدیرکارخانه می گوید:« ضعف تکنولوژی، ماندگاری پایین و نبود مواد اولیه شیمیایی درجه یک در کشور و از طرفی بالا بودن هزینه تولید اسانس باعث شده که هیچ کس به دنبال تولید اسانس نباشد و همه به خرید از شرکت های مادر مثل فرمنیخ سوئیس بسنده کنند و با یک چندم هزینه تولید، اسانس را بخرند و این موضوع حتی شامل برندهای بسیار مهم هم می شود.»

بوی خوش زندگی

با ورود به سالن کارخانه بیک بوی بسیار خوش آیندی ذهن شما را ناخودآگاه پر می کند، بویی که تمام فضا را پوشانده و تصویر آن ردیف شیشه های عطرهایی است که پشت سر هم قطار شده اند و روی خط تولید بعد از پر شدن جلو می آیند تا در جعبه های که روی آن ها نقش برج ایفل (سمبل پاریس) حک شده، جا خوش کنند؛ خط تولید کارخانه باوجود اینکه سال های بسیاری از عمرش می گذرد ( حدود 20 سال فقط در این مجموعه فعال بوده)، همچون جوانی پر کار و انرژی مشغول تولید است تاجایی که مدیر کارخانه می گوید روزانه توانایی تولید 30 هزار عطر را دارد. به گفته علی اکبر رفوگران مقدار تولید کارخانه عطر بیک در سال حدود 6 میلیون عدد عطر است که بخش مهمی از آن در فروشگاه های بزرگ و زنجیره ای به فروش می رسد. « بوتیک ها و مغازه های عطرفروشی بزرگ مشتری های ما نیستند چون آن ها به دنبال سود بالا هستند و وقتی یک عطر 6 هزار تومان قیمت داشته باشد، سود آنچنانی ندارد به همین خاطر این فروشگاه های خریدی از ما ندارند ولی در عوض فروشگاه های بزرگ و زنجیره ای و هایپرها مشتری های اصلی ما را تشکیل می دهند. البته قیمت پایین به معنی کیفیت بد نیست ما در تولیدمان از بهترین اسانس های عطرسازی که از کارخانه فرمنیخ سوئیس وارد می شود و بهترین الکل تولید داخل استفاده می کنیم و با ایمان به شما می گویم که تولیدات ما چیزی از بهترین مارک ها کم ندارد ولی آن ها پول تبلیغات و... را پرداخت می کنند و به همین خاطر قیمت هایشان گران تر است و این وسط مهم ترین ضعف کارخانه عیطر بیکر قیمت پاییین آن است( با خنده). »

صفر تا صد تولید عطر

با ورود به سالن اصلی کارخانه عطر بیک خط تولید این واحد را می بینید که از مجموعه ای دستگاه به هم پیوسته تشکیل شده و در واقع کار پر کردن شیشه عطر را انجام می دهد ولی در مرحله اصلی کار که تولید است، هیچ نقشی ندارند. برای اینکه با تولید اصل عطر آشنایی پیدا کنید باید از کنار دستگاه های خط تولید رد شوید و به اتاق کوچکی بروید که پشت جای گرفته و پر از مخازن بزرگی است که تا سقف امتداد دارند و هر کدام حاوی یکی از مواد تشکیل دهنده عطر هستند. مدیر کارخانه تولید عطر بیک می گوید:« این بخش را در کارخانه عطرسازی «پروسسینگ» می نامند ابتدا و همه بخش تولید کارخانه است که در آن آب مقطر، الکل، اسانس و مواد دیگر را در مخازنی با اندازه های بزرگ نگهداری می کنند و بعد آن ها را نسبت به سفارش ها و فرمول تولید در مخزنی که بالای آن ها یک هم زن وجود دارد، مخلوط می کنند و به مدت 20 روز هر روز 20 دقیقه تا یک ساعت هم می زنند تا اینکه عطر ساخته شود و آن را وارد مخزن دیگری کنند که ظرفیت و شرایط نگهداری عطر را دارد. پس از این مرحله نسبت به سفارش، عطر را به خط پمپاژ می کنند، البته پیش از اینکه عطر وارد مخازن نگهداری شود از فیلترهایی آن را عبور می دهند تا املاح احتمالی کاملا گرفته شود و مایعی شفاف به دست آید.»

نمایندگی لوازم بیک

در کنار تولید عطر بیک علی اکبر رفوگران نمایندگی محصولات مختلف بیک فرانسه را نیز در اختیار دارد و بخش هایی از کارخانه اش به واردات و بسته بندی این محصولات اختصاص دارد که شامل انواع لوازم التحریر به خصوص خودکار، تیغ ریش تراشی و البته قایق های ورزشی بیک می شود. او می گوید از آن جایی که باورن بیک فرانسوی از قهرمانان قایق سواری بوده است در مجموعه صنعتی اش در فرانسه تولید قایق را هم در دستور کارش قرار داده است.  به گفته رفوگران آن ها هم اکنون سالانه 20 میلیون خودکار و لوازم التحریر بیک وارد می کنند.

با آماده شدن عطر حالا نوبت استفاده از خط تولید و شیشه کردن محصول است، در کنار بوی خوش، فضای کارخانه با صدای ادامه داری پوشانده شده است که روی خط تولید و به دلیل فشار باد در شیشه ها ایجاد می شود. در ابتدای خط زنی پشت دستگاه نشسته و شیشه های کوچک خالی عطر را از جعبه ها خارجی می کند و به ترتیب و منظم پشت سر هم روی دستگاه می چیند، پس از آن با استفاده از دستگاهی خاص و لوله ای، باد را با فشار وارد شیشه ها می کنند تا اگر لک،کثیفی و... در شیشه وجود دارد قبل از پر شدن با عطر از بین برود؛ با گذشتن از این مرحله شیشه روی دستگاه پمپ قرار می گیرد و پر می شود و پس از آن قطار شکل به سمت وصل شدن پلاستیک اسپری ادامه مسیر می دهند تا در نهایت آماده جعبه شدن، شود؛ در انتهای خط تولید عطر بیک زنی ایستاده است که با سرعت بسیار بالا عطرها را در جعبه مرتب می چیند؛ برای درک سرعت عملکرد او فقط کافی است به دست هایش نگاه کنید تا ببینید که چه می کنند؛ تصویری که شما را می تواند یاد فیلم عصر جدید چارلی چاپلین بیندازد و صحنه ا ی که او پیچ های تولیدات را با سرعت بالا محکم می کرد. بعد از قرار گرفتن عطرها در جعبه ها، در آن ها با چسب محکم می شود تا برای ارسال به انبار برده شوند.

البته در کنار این خط تولید ماشینی، خط تولید دیگیری هم به چشم می خورد که کاملا دستی است و برای پر کردن شیشه های بزرگ مورد استفاده قرار می گیرد. در این بین مدیرکارخانه توضیح می دهد که پر کردن عطر در 80 تا 90 درصد کارخانه های دنیا به خصوص برندهای اصلی دستی انجام می شود. او که 18 سال است در این مجموعه کار می گوید:« تنوع عطرهای ما از 4 نوع در ابتدای کار به 48 مدل و رایحه رسیده است؛ الان درکارخانه فقط 24 نوع عطر بیک وجود دارد که مشتری ها آن ها را با شماره هایشان می شناسند، مثلا عطر شماره 4 که یکی از پرفروش ترین عطرهای بیک دربازار است، علاوه بر این ها تعدادی هم عطر ( حدود 100 هزار در سال ) با سایز بزرگ و با مارک های دیگر که برای خود کارخانه است تولید و روانه بازار می شوند.»

درمغز کارخانه عطرسازی

در گوشه سمت راست سالن تولید کارخانه عطر بیک اتاق باریک شیشه ای وجود دارد که از آن باید به عنوان مغز خلاق کارخانه نام برد، آن چه از بیرون و پشت شیشه ها دیده می شود مجموعه ای از وسایل و لوله های آزمایشگاه است که پر از عطرها، اسانس ها و مواد شیمیایی هستند؛ این اتاق آزمایشگاه و مرکز تحقیقات مجموعه است که مسیر آینده کارخانه را تعیین می کند و به نوعی می توان از آن به عنوان مغز کارخانه عطرسازی یاد کرد. مسئول مرکز تحقیقات که دختر جوانی است و می توان علاقه به کار را در چشم هایش دید، می گوید:« همیشه از کودکی علاقه زیادی به این داشتم که در کارخانه عطرسازی کار کنم تا اینکه اینجا پیش آمد؛ کار در کارخانه عطرسازی برای کسی که تخصص اش شیمی است یعنی بهشت اتفاق ها؛ شما هر روز با ده ها بوی خوش و اسانس های مختلف رو به رو هستید که حالا می خواهید با ترکیب آن ها خودتان محصولات جدیدی خلق کنید، کاری که در بسیاری از کارخانه های بزرگ انجام می شود، آن ها افرادی دارند با حس های بویایی بسیار قوی در آزمایشگاه ها و مراکز تحقیقاتیشان که تمرکز اصلییشان روی تولید عطرهای جدید و فهمیدن فرمول عطرهای رقباست. توجه داشته باشید که در دنیا فقط چند کارخانه بزرگ اسانس عطر وجود دارد که یکی از آن ها شرکت سوئیسی فرمنیخ است و خیلی از برندها از همان اسانس استفاده می کنند ولی با ترکیب جدید عطری می سازند که دیگر فرمنیخ نیست بلکه متعلق به آن برند خاص است، کاری که اینجا هم تلاش هایی برای آن انجام می شود تا به ترکیب های جدید برسیم. توجه داشته باشید که کل پایه اسانس ها معمولا از 20 تا 30 ماده مثل میوه ها، گل ها، تنباکو، چوب درختان و... تولید می شود.»

خاطره راه اندازی کارخانه خودکار بیک

علی اکبر رفوگران خاطره راه اندازی کارخانه خودکار بیک و گرفتن مجوز احداث کارخانه از مسئولان این شرکت را این گونه تعریف کرده است: در پاریس به دیدار آقای بیک، موسس و رئیس کارخانه بیک رفتم. بدون مقدمه‌‌ گفت: آقای رفوگران چه کاری می‌توانم برایتان بکنم؟ من که از قبل برای این لحظه خودم را آماده کرده بودم و یک کیف پر از پول که چشم هر کسی را خیره می‌ کرد با خود برده بودم؛ همراه باز کردن درآن، گفتم: «‌آقای بیک، یک ماشین تزریق پلاستیک از آن ها که اضافه دارید به اضافه یک قالب خودکار دسته‌ دوم به من بفروشید و پولش را همین الان بردارید، من می ‌برم تهران اگر توانستم تولید را به سطحی برسانم که مورد رضایت شما باشد، اجازه تولید خودکار بیک در ایران را به من بدهید، اگر نتوانستم ماشین تزریق را نگه می‌دارم و قالب را به شما برمی‌گردانم تا سر فرصت به هر کس خواستید بفروشید و بعدا پولش را به من بدهید.» آقای بیک که چشمش به اسکناس‌ها افتاده بود و مطمئن بودم نمی‌تواند دل از آنها بکند، لبخندی زد و گفت‌ این پشتکار را به شما تبریک می‌گویم.»

کارگران و کارخانه عطرسازی

در کارخانه عطر بیک یکی از چیزهایی که خیلی به چشم می خورد تفاوت تعداد خانم های کارگر و کارمند با مردان است، شما به هر سوی این مجموعه که چشم بچرخانید این تفاوت معنا دار را حس می کنید تاجایی که مدیرکارخانه به شما می گوید:« از بین 120 کارگر بخش تولید 100 نفر زن هستند و تنها 20 نفر مرد که این به دلیل جنس کار ماست، کاری که به ظرافت و دقت بالا نیاز دارد و معمولا آقایان حوصله انجام آن را ندارند.» در کنار این موضوع جوانگرایی در کنار تجربه گرایی و به کار گیری افراد تحصیل کرده نکته دیگری است که در بخش تولید و اداری این مجموعه مورد توجه قرار گرفته و به نظر می رسد که در موفقیت مجموعه نیز نقشی مهم داشته است. مسئول حساب داری کارخانه که خودش فوق لیسانس حسابداری دارد می گوید:« بیشتر افراد جوان و دانشگاه رفته اند، حتی در بین کسانی که در خط تولید کارگری می کنند، نیروهای زیادی هستند که مدرک کارشناسی یا فوق دیپلم دارند، در بخش اداری هم دو نفر با مدرک دکتری مشغول فعالیت هستند، سه نفر فوق لیسانس دارند و مابقی هم لیسانس و فوق دیپلم دارند. از نظر محل زندگی هم 90 درصد کارگرهای کارخانه بومی و اهل مناطق همین اطرف مثل رودهن، بومهن و پردیس هستند ولی بیشتر کارکنان بخش اداری از تهران هر روز به اینجا می آیند که البته سرویس رفت و برگشت دارند.»

اما نکته مهم در بین کارگران و کارمندان کارخانه بیک که آن ها را از کارگران کارخانه های دیگر متمایز می کند، جنس کارشان هست؛ اولین موضوعی که هر کارگر این کارخانه هم به آن اشاره می کند:« بوی خوبی همیشه می آید» نکته ای که به اعتقاد بسیاری از کارگران این کارخانه روی روحیه آن ها و حتی خانوادهایشان نیز تاثیر گذاشته است. پسر جوانی که 6 ماه است در بخش انبار این مجموعه کار می کند و پیش از این در کارخانه پروفیل سازی کار می کرده، در این باره می گوید:« کار من قبلا خیلی سخت و سنگین بود، همیشه احتمال خطر داشت و معمولا وقتی شب از کارخانه به خانه می رفتم له و خسته بودم و صبح هم با سختی از خواب بیدار می شدم ولی اینجا همه چیز تغییر کرده است، کار خیلی سبک تر است، محیطش تمیز هست، همیشه بوی عطر می آید و همین باعث شده که همسرم هم از کارم راضی باشد. تو محیط قبلی کارم به خاطر فشاری که روی کارگرها بود همه عصبی و تند خو بودند و بحث و دعوا خیلی پیش می آمد ولی اینجا اصلا این جوری نیست.»

یکی از کارگران زن هم که مسئول بسته بندی است و قبل از اینجا در کارخانه بسته بندی مرغ کار می کرده می گوید:« همیشه تو دین ما توصیه می کنن که عطر بزنید تا روحیه شاد داشته باشید و دیگران را هم شاد کنید حالا شما فکر کنید ما جایی کار می کنیم که اصل ماجراست و تولید کننده عطر هستیم، طبیعی است که این موضوع در روحیه ما تاثیر خیلی خوبی داشته باشد. کار ما این جا خیلی ظریف هست و به همین خاطر بیشتر کارگران و کارمندان زن هستند که این هم باعث شده امنیت فضا برای ما خانم ها بالاتر برود و خانواده هایمان با شرایط راحت تری اجازه کار کردن به ما بدهند...» هنوز حرف این کارگر بسته بندی تمام نشده که همکار خانمش جعبه عطرها را به دست او می دهد و وارد بحث می شود و می گوید:« شوهرم کارگر ساختمانی هست یک روز کار داره، یک روز نداره، همیشه کلافه است، لباساش همیشه خدا پر از خاک و معمولا هم حوصله نداره ولی در عوضش من خیالم نسبت به کارم راحته، الان 5 سالی هست که اینجا کار می کنم، همه چیز تمیز هست و بوی گل و عطر همیشه هست، آنقدر که دیگه من که خانم هستم هم بیرون از اینجا عطر نمی زنم...»

کارآفرینی با رایحه زندگی

منتشر شده در سرویس های:

کامنت کارآفرین | کارخانه دار